امروزه جمعیت زیادی از مردم جهان در فعالیت های ورزشی شرکت دارند. یکی از این رشته های ورزشی که در سالهای اخیر مورد علاقه بسیاری از جوانان و ورزشکاران قرار گرفته است، رشته پرورش اندام می باشد. گرایش به پرورش اندام در جامعه ما به خصوص در میان جوانان و نوجوانان افزایش یافته است و تعداد باشگاههای پرورش اندام روز به روز بیشتر می شود. افزایش شمار ورزشکاران حرفه ای جوان و نوجوان، بیش از پیش پدیده سازگاری نامطلوب ساختار بدنی ورزشکاران را مطرح می سازد. نتیج تحقیقی که بر روی ۱۱۸ نفر از ورزشکاران رشته پرورش اندام انجام شد نشان داد که میزان ناهنجاری های قامتی در ورزشکاران پرورش اندام شیوع بالایی دارد. بطور میانگین هر ورزشکار حدود ۷ ناهنجاری داشت. در خصوص نوع ناهنجاری، چرخش داخلی شانه شایعترین نوع ناهنجاری بود و بعد از آن لوردوز کمری، تیلت قدامی لگن، شانه افتاده و کایفوز متداولترین ناهنجاریها بودند. با وجود اینکه میزان ناهنجاری های قامتی در ورزشکاران پرورش اندام شیوع بالایی دارد اما به طور یقین نمیتوان آنرا به نوع و نحوه انجام تمرینات در این رشته نسبت داد به دلیل اینکه تحقیقاتی که بر روی دانش آموزان و دانشجویان انجام شده است نیز شیوع بالای ناهنجاری را در جامعه تائید می کند و از طرف دیگر افراد کم سابقه ای که کمتر از یک سال در این رشته ورزشی فعالیت می کردند نیز دارای درصد بالایی از ناهنجاری های قامتی می باشند. مطالعات بیشتری در این زمینه مورد نیاز است تا ارتباط بین تمرینات در این رشته ورزشی و میزان بروز ناهنجاری ها به طور کامل ارزیابی شود.
منبع:
رستمی حاجی آبادی، م. رهنما، ن. نیمرخ ناهنجاریهای بدنی (استخوانی) ورزشکاران پرورش اندام. ۱۳۸۹٫ پِژوهش در علوم توانبخشی، سال ۶/ شماره ۲/ پائیز و زمستان۱۳۸۹
