خانه » پزشکی- ورزشی » ورزش و ایدز
GV-ads FFTabligh L-ads

ورزش و ایدز

Print Friendly, PDF & Email

عطیه کریم زاده ( کارشناس ارشد آسیب شناسی ورزشی و حرکات اصلاحی)

 

سندروم نقص ایمنی اکتسابی (Aids) مجموعه ای از عوارض و عفونت های ایجاد شده بوسیله ویروس نقص ایمنی انسانی (HIV) است.

اثرات تمرین

شواهد نشان می­دهد که تمرین ورزشی برای افراد مبتلا به  HIV یا ایدز که از نظر پزشکی stable  هستند، بی خطر است. تمرینات هوازی با شدت های کم تا متوسط میزان عفونت اضافی و بار ویروسی را افزایش نمی­دهد. علاوه بر این اثرات جانبی نامطلوبی در مورد تمرینات با شدت بالا گزارش نشده است. چندین مطالعヌ تقویت عملکرد ایمنی را بوسیله تمرینات ورزشی نشان می­دهد. هر چند این تغییرات مرتبط با فعالیت از نظر  تحقیقات دیگر مورد بحث و مجادله  قرار گرفته است. تمرینات هوازی و قدرتی برای این افراد مفید است. تقریبا بدون هیچ استثنایی مطالعات اثر تمرینات هوازی را در تقویت ظرفیت عملکردی، استقامت قلبی –عروقی وعضلانی نشان می دهند. اگرچه شواهد اندکی در حمایت از تاثیر تمرینات قدرتی برای این افراد وجود دارد اما مطالعات انجام شده نشان می­دهد که برنامه های قدرتی توده بافت لاغر شده را افزایش داده و قدرت را در هر دو گروه با و بدون تحلیل عضلانی افزایش می­دهد.

پیشنهادات برای تست ورزشی

صرفنظر از چگونگی بیماری ،ارزیابی سطح آمادگی بیمار قبل از تجویز برنامه تمرینی مهم است. در حالیکه این موضوع مشخص شده که ظرفیت عملکردی اکثر این افراد نسبت به افراد سالم کمتر است ،اکثر تست های آمادگی جسمانی  استاندارد برای این افراد قابل اجراست. بنابراین فرایند تست ورزشی این افراد خیلی با افراد سالم متفاوت نیست.

تست آمادگی قلبی تنفسی

تعداد زیادی تست  برای ارزیابی آمادگی قلبی تنفسی افراد HIV+ وجود دارد. اکثرا بطور مستقیم یا غیر مستقیم VO2 ماکزیمم یا نرمال را اندازه می­گیرند . پیشنهاد میشود تستی با شدت پایین تر ودر سطح زیر بیشینه انتخاب شود. به عنوان مثال وقتی دیده می­شود فرد با HIV+ VO2MAX خیلی پایین دارد، پروتکل بروس اصلاح شده ممکن است مناسب تر از بروس استاندارد باشد. همچنین تست ارگومتری زیر بیشینه  مثل پروتکل YMCA مناسب است. تست های میدانی  مثل تست راه رفتن راکپورت، راه رفتن یᄃ دویدن 5/1 مایل نیز برای این افراد قابل استفاده است.

تست آمادگی عضلانی

ارزیابی قدرت ، استقامت عضلانی و انعطاف پذیری  این افراد نباید تفاوت چشمگیری با تست افراد سالم داشته باشد. به دلیل اینکه این افراد اکثرا غیر ورزشکارند و با تمرینات قدرتی آشنا نیستند احتمالا پروتکل های 6RM،3RM ، 10RM مناسبتر از 1RM است. معمولا تست های استفاده  شده برای ارزیابی قدرت  با تست های استقامت عضلانی مطابقت دارد.

 

پیشنهادات برای برنامه ورزشی

صرفنظراز سطح پیشرفت بیماری، همه افراد مبتلا بهHIV قبل از شرکت در برنامه ورزشی باید مجوز پزشکی داشته باشند. آنها باید از نظر عملکرد فیزیکی استاندارد  شامل  ظرفیت هوازی عملکردی، قدرت عضلانی، ترکیب بدنی و انعطاف پذیری ارزیابی شوند. همچنین عملکرد نوروماسکولار  نیز باید ارزیابی شود چرا که نوروپاتی  اعصاب محیطی یکی از عوارض شایع ابتلا به  HIV است  و می تواند اشکال خاصی از تمرین را اعمال کند. موارد زیر اصネلی برای تجویز برنامه تمرینی جهت مبتلایان به HIV  هستند:

برنامه های تمرینی هوازی باید با حجم های کم شروع شده و سرعت پیشرفت نیز نسبت به افراد سالم کمتر باشد.

طراحی یک برنامه قدرتی، علاوه بر در نظر گرفتن محدودیت های بیماری و دارویی باید بر اساس اصول تست و تجویز ACSM باشد.

موارد منع  شرکت در برنامه تمرینی قدرتی مشابه برنامه هوازی است.

به شرکت کنندگان پیشنهاد ナی­شود شکلی از برنامه تمرین قدرتی را انتخاب کنند که راحت و در دامنه حرکتی بدون درد باشد همچنین با پیشرفت مناسب باشد.

 

ملاحظات ویژه

کنترل  مداوم سلامت عمومی فرد شرکت کننده در برنامه ورزشی ضروری است. این موضوع بویژه برای افراد مبتدی ضروریست. افراد غیر ورزشکار معمولا در معرض افزایش خطر عفونت های فرصت طلب هستند مخصوصا  اگر در سطحی بالاتر از سطح تواناییشان تمرین کنند. درمانگر باید بر اهمیت گزارش افزایش حس خستگی ، تغییرات در عملکرد گوارشی، کوتاهی نفس یا حس اافزایش تلاش جهت انجام کارهای روزانه تاکید کند.

 

 

 
اشتراک گذاری:
Share
  • لینک کوتاه : http://sportfa.ir/?p=629
  • GV-ads FFTabligh L-ads

    یک نظر

    1. عالی ی ی ی ی ی ی ی

    پاسخ دهید

    نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *