خانه » پزشکی- ورزشی » تمرینات ورزشی برای افراد مبتلا به ام اس (MS)
GV-ads FFTabligh L-ads

تمرینات ورزشی برای افراد مبتلا به ام اس (MS)

Print Friendly, PDF & Email

سمانه داوودی (کارشناس ارشد آسیب شناسی ورزشی و حرکات اصلاحی)

پاتوفیزیولوژی بیماری:

ام اس یک بیماری خود ایمنی می باشد که در آن غلاف میلین سیستم عصبی مرکزی آسیب می بیند.این واکنش التهابی به صورت تصادفی اتفاق می افتد و دامنه تغییرات آن از نظر شدت،تکرار و مدت زمان بسیار وسیع است.
فقدان میلین(مواد چربی که اعصاب را عایق می کنند) ،هدایت یکنواخت و سریع مسیر ᄍصبی را در سیستم اعصاب مرکزی تحت تاثیر قرار می دهد و در حرکت هماهنگ سریع و یکنواخت آن مداخله ایجاد می کند.

شیوع بیماری:

غالبا این بیماران در رده سنی 16-60 سالگی قرار دارند که نقطه اوج آن در سن 30 سالگی است.
ام اس در خانم ها با یک نسبت 2 به 1 یا 3 به 1بیشتر از آقایان اتفاق می افتد.

 

واکنشهای فرد نسبت به تمرین:

  • اسپاسیتی
  • عدم هماهنگی
  • از دست دادن تعادل
  • خستگی
  • ضعف عضلانی،فلج خفیف(ناقص) و فلج کامل
  • بی حسی و احساس کرختی
  • اختلال در سیستم قلبی- عروقی (اختلال در جریان عصبی خودکار موجب ایجاد مشکلات اᆳتمالی همراه با افزایش ریتم قلبی و پاسخ کاهش فشار خون می شود)
  • لرزش
  • حساسیت به گرما

 

سازگاری به تمرین:

اگرچه تمرینات ورزشی هیچ تاثیری بر تشخیص یا پیشرفت ام اس ندارد، به هر حال تمرینات میتواند آمادگی جسمانی کوتاه مدت و اجرای عملکردی فرد را بهبود ببخشد (مانند قدرت، استقامت، آمادگی هوازی، تحمل خستگی و انعطاف پذیری). به طور مثال نتایج یک تحقیق جدید نشان میدهد که تمرین ورزشی با بهبودی جزیی در حرکات راه رفتن در افراد مبتلا به ام اس در ارتباط است که بیشترین تاثیر از طریق برنامه های تمرینی با نظارت،به دست آمده است. علاوه بر این یک برنامه تمرینی هوازی دوچرخه ارگومترフ 4 هفته ای شامل 5 جلسه 30 دقیقه ای در هفته و با شخصی سازی شدت تمرین،به طور مشخصی موجب بهبودی آستانه هوازی، احساس سلامتی، سطوح فزاینده (بالاتر) فعالیت و تمایل به کاهش خستگی عمومی در افراد مبتلا به ام اس گردید.

بنابراین یک برنامه تمرینی مقاوتی فزاینده 8 هفته ای هم به طور مشخصی قدرت عضلانی اندام تحتانی را افزایش داده، موجب بهبودی حرکت شده و ابراز خستگی توسط بیماران را کاهش می دهد.

 

ملاحظات مربوط به تست ورزشی:

علایم رایجی که حرکت را تحت تاثیر قرار می دهد (برای مثال کاهش یا از دست دادن مرکز حسی اندام تحتانی، سツوط پاها که به علت ضعف عضلات ساقی قدامی ایجاد می شود، اختلال در تعادل،اسپاسیتی عضلات و حالت کلونوس مچ پا) اغلب انجام تست تردمیل را برای این افراد غیرممکن می کند. بنابراین روش ترجیحی ،تست ورزشی کلینیکی دوچرخه ارگومتری در حالت ایستاده و یا پای خم است. اگر ترکیبی از ارگومتر دست با پا در دسترس باشد ،افزایش در توده عضلات فعال می تواند نتایج تست را از طریق فشار بیشتر بر سیستم قلبی-تنفسی بهبود ببخشد.

در هر دو روش ارگومتری استفاده از گیره های انگشتان و باند (پابند)برای پاشنه برای اطمینان از استحکام پاها و خنثی شدن حالت اسپاسم، لرزش و ضعف عضلات تحتانی، توصیه شده است.

هنگام استفاده از دستگاه ارگومتر ترکیبی، حرکات دست و پا به صورت مکانیکی به هم می پیوندند تا نیاز به هماهنگی حرکتی کاهش یابد.

افرادی که به طور مشخص با فلج ناقص یا کامل پایین تنه به شدت آسیب دیده اند، می توانند از پدال دست به عنوان یک وسیله کارامد به جای چرخ پا استفاده کنند.
در هر حال مشکل اصلی در رابطه با پدال دست این است که خستگی عضلات دست قبل از اینکه فرد به حداکثر ظرفیت قلبی-تنفسی برسد،اتفاق می افتد.

در زیر پیشنهادات دیگری برای تستهای ورزشی افرادی که دچار ام اس شده اند آورده شده:

  • صبح ها معمولا برای انجام تست زمان مناسبی است.
  • یک برنامه تمرینی با مراحل 3 تا 5 دقیقه ای به صورت متناوب یا غیر متناوب استفاده کنید
  • کار را با گرم کردن به وسیله پدال زدن یا دوچرخه بدون بار آغاز کنید
  • برای خنک شدن هوا از کولر استفاده کنید.
  • سرعت کار را برای هر مرحله حدود 25-12 وات و 12-8 وات به ترتیب برای پاها و دست ها افزایش دهید.
  • ضربان قلب و فشار خون را کنترل کنید .
  • از نسبت RPE  برای تخمین (براورد )میزان فشار استفاده کنید
  • معیارهای توقف آزمون برای نمونه ها : ابراز خستگی ،رسیدن به 80 درصد حداکثر ضربان قلب،کاهش یا ثابت شدن مقدار اکسیژن مصرفی با افزایش سرعت کار

 

ملاحظات برای برنامه ورزشی:

دستور العمل های تمرینی برای افرادی که دچار  ام اس هستند، باید بر روی حفظ و در صورت امکان بر بهبود انعطاف پذیری مفصل، قدرت عضلانی، تعادل و استقامت قلبی عروقی تمرکز کند. متخصصان ورزشی باید به هنگام تجویز برنامه های ورزشی برای افراد دچار ام اس از موارد زیر آگاهی داشته باشند.

  • خستگی می تواند استقامت ورزشی را کاهش دهد
  • تعادل ضعیف می تواند بر انتخاب روش تمرین تاثیر گذارد.
  • عدم تحمل در برابر گرما می تواند بر شدت، زمان، روش و نیازهای محیطی تمرین اثر گذارد.
  • به علت اسپاسم ممکن است به باند ها( پابندهای ナخصوص ) نیاز شود.
  • بی حسی ممکن است مانع فعالیت های عمودی مثل راه رفتن و دویدن شود.
  • فلج خفیف عضلات می تواند شدت و دوره ی تمرینی را کاهش دهد.

یافتن فعالیت های ورزشی ای که تاًثیرات ترکیبی دارند می تواند به بهبود کارایی ورزشی یا کاهش خستگی کمک کند. برای مثال حرکت نزدیک کردن ران در حالت ایستاده همراه با مقاومت می تواند قدرت مفصل ران را علاوه بر تعادل یک پا بهبود ببخشد.

اگر بیماری تشدید پیدا کند بیماران نباید تا زمان بهبودی کامل بیماری ( به این معنا که علا ئم بارز در طول مرحله ی تشدید بیماری، کاهش یافته و یا ناپدید شود). به انجام تمرینات ورزشی تشویツ شوند. باید برای شخصی که در مرحله ی بهبودی قرار دارد، یک برنامه ی تمرینی جدید ایجاد و اهداف آن تنظیم شود.

برخی افراد که دچار ام اس هستند، دارای واکنش های ضعیف تعریق یا عدم تعریق هستند. این آسیب می تواند موجب بالا رفتن حساسیت نسبت به افزایش دمای داخلی و خارجی شود که به نظر می رسد هم اکنون خیلی از افراد دچار ام اس را تحت تاًثیر قرار داده است. بنابراین حتی برای شدت های متوسط تمرینات هوازی، دمای اتاق باید به صورت طبیعی (22-20 درجه سلسیوس) نگه داشته شود. کولرها باید بتوانند نیازها را به خوبی برطرف نمایند.

افراد ام اسی باید به خوردن آب، قبل، در حین و در حین جلسه ی تمریニی ترقیب شود. برای ورزش در آب با شدت متوسط، دمای آب باید 29-28 درجه سلسیوس باشد و پتانسیل دمای پخش شده را فراهم می کند. این ها برخی از پیشنهاداتی هستند که قبل از انجام تمرینات هوازی می توانند اثر مفیدی بر اجرا داشته باشند. در مقابل، میزان خنکی هوا در طول تمرینات زیر حداکثر، به نظر نمی رسد که بتواند زمان تمرین را افزایش دهد.

بی اختیاری در ادرار علاوه بر فوریت و تکرر آن در این افراد معمول است که به خاطر این قضیه برخی افراد، خود را در مصرف مایعات محدود می کنند. در نتیجه آموزش درباره ی اهمیت خوردن آب کافی همراه با افزایش سطح فعالیت لازم است. نزدیکی و در دسترس بودن سرویس ᄄهداشتی از دیگر موارد قابل توجه است.

عدم هماهنگی( یکنواخت نبودن) عمومی در میان برنامه های تحقیقاتی  در این حوزه و تنوع ظرفیت هوازی در بین افراد ام اسی گزارش استانداردهای قطعی برای مقایسه را مشکل ساخته است. بنابراین نتایج بدست آمده از تمرینات در این گروه اغلب گواه کمتری از آنچه به طور معمول باید باشد، است.

 
اشتراک گذاری:
Share
  • لینک کوتاه : http://sportfa.ir/?p=556
  • GV-ads FFTabligh L-ads

    یک نظر

    1. خيلي ممنون
      آياغير از دوچرخه تمرين ورزشم ديگري وجود ندارد؟

    2. مطلب مفیدی است

    پاسخ دهید

    نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *