چهار شنبه , 20 سپتامبر 2017
خانه » پزشکی- ورزشی » آلزایمر و تمرینات ورزشی
GV-ads FFTabligh L-ads

آلزایمر و تمرینات ورزشی

Print Friendly, PDF & Email

Alzheimer

ملیحه آژنگ (کارشناس ارشد آسیب شناسی ورزشی و حرکات اصلاحی)

بیماری آلزایمر یک بیماری مزمن و پیᄡ رونده بوده که باعث اختلال در مغز و در نهایت منجر به مرگ می شود.

علت بیماری :

اگر چه علت بیماری آلزایمر هنوز در حال بررسی است، از جمله عوامل احتمالی آلزایمر :

کاهش سنتراستیل کولین (نوعی انتقال دهنده عصبی)، اختلال در ساختار پروتئین های عصبی (اجسام آمیلوئیدی) و ژنتیک می باشد.

بیماری آلزایمر یک بیماری ویرانگر است که با تخریب سلولهای مغز باعث ایجاد مشکلاتی در حافظه، تفکر و رفتار فرد می گردد که منجر به از کار افتادگی و کاهش کیفیت زندگی در میان افراد سالمند می شود.

بعد از سن 65 سالگی با افزایش هر دهه از زندگی ، میزان افراᆵ مبتلا به آلزایمر 2 برابر می شود.

بالاترین میزان شیوع آلزایمر در سن 85 سالگی یا بیشتر است.

تاکنون برای آلزایمر هیچ درمان شناخته شده ای پیدا نشده است.

پاتوفیزیولوژی  AD :

 ADاز غشر entorhinal شروع شده و به سمت هیپوکامپوس که یک ساختار مهم در شکل گیری حافظه است پیشرفت می کند در حافظه کوتاه مدت اختلالاتی ایجاد می شود.

در بخش هایی از مغز بیماری آلزایمر باعث : انحطاط سلولهای عصبی، از دست دادن ارتباطات نرونها و سیناپس نرونها با نرونهای دیگر شده که باعث مرگ احتمالی برخی از نرونها می شوند.

از نتایج آتروفی غشر مغز ،اختلال ذهنی است که پیشرفت آن با از دست دادن حافظه است و تا ناتوانی کامل ادامه دارد این اختلال در مغز افراد مبتلا به AD در کالبد شکافی آشکار است.

علائم پاتو فیزیولوژیک برای تشخیص AD:

وجود پلاک های آمیلوئیدی که در اثر برخی تغییرات در پرنئوم سلولهای عصبی و به هم خوردن تعادل در میزان یا ساختار پروتین های آمیلوئید بتا ایجاد می شود.

وجود کلافهای ظریف مار پیچی در سلو لهای مغز که نهایتا سلو لهای سالم از بین می برند.

از بین رفتن سیناپس نرونها در برخی مناطق مغز

نکروزه شده سلولهای مغز درمناطق مختلف سیستم عصبی

به هم خوردن تعادل و افزایش پیتیدهای آمیلوئید بتا در پرونئوم سلولهای عصبی که مانع عملکرد طبیعی مغز می شود.

علائم AD :

از دست دادن حافظه بطور غیر معمول و فراموشی مطالب و رویدادهایی که به تازگی به حافظه سپرده شده اند.

اختلال در گفتار ، ادراک و قضاوت درباره مشکلات روزمره

مشکلات رفتاری از قبیل اضطراب ،Paranuia

بیماری آلزایمر یک بیماری پیشرونده و مخرب است که به 3 مرحله تقسیم شده است:

علائم مرحله اول : فراموشی قرار دادن محل اشیاء- قرار ملاقاتها و نامها- همچنین اضطراب هナراه با فراموشی

علائم مرحله دوم: سردرگمی، اختلال فکری شامل مشکلات مربوط به حافظه کوتاه مدت و مشکل در تمرکز و جهت یابی

علائم مرحله سوم: افزایش توهمات – اضطراب – از دست دادن توانایی های اساسی و بی اختیاری

اگرچه امید به زندگی در افراد مبتلا به بیماری آلزایمر متفاوت است اما مرگ و میر زود رس در میان کسانی که خیلی زود به این بیماری مبتلا شده اند و در مردان بیشتر دیده می شود. با این حال افراد مبتلا به بیماری آلزایمر اغلب برای چندین سال می توانند با این شرایط زندگی کنند ودر نهایت می تواند مرگ آنهابر اثر عفونت یا بیماری ᆵیگر باشد.

طول مدت زندگی از زمان تشخیص این بیماری تا زمان مرگ می تواند  حدودا 20سال یا بیشتر باشد و طول متوسط آن 4 تا 8 سال است.در حال حاضر هیچ درمانی برای آلزایمروجود ندارد با این حال درمانهای آینده بیماری AD امیدوار کننده به نظر می رسد و پژوهشگران در حال کشف علل یافتن داروی جدید جهت جلوگیری و درمان AD هستند.

تعداد مطالعات علمی در مورد اثرات ورزش برافراد مبتلا به AD محدود است.

به نظر می رسد افراد مبتلا به AD اگر نتوانند همه مزایای مربوط به ورزش را که دیگر افراد مسن بدون AD می توانند بدست آورند کسب کنند می توانند بسیاری از آنها از جمله بهبود تحرک، امادگی ، کیفیت زندگی و… را بدست آورند.

در تعداد محدودی از تحقیقات بالینی بر روی ورزش و آلزایمر، ورزش باعث :

دستاوردهای قابل توجهی در آمادگی جسمانی و روحی ، نگهداری فعالیتهای فانکشال، کاهش در روند پیشرفت و وضعیت روانی بعد از یکسال ورزش

بهبود قابل توجه در ارزیابی شناختی  بعد از 3 ماه ورزش هوازی

بهبود سلامت و کاهش سطوح افسردگی پس از تمرین ورزشی

و در موارد زوال عقل شدید، ورزش باعث کاهش تکرار رفتارهای ناخواسته و همچنین باعث بهبود ارتباطات و مشارکت های اجتماعی افراد شد.

مزایا و خطرات مرتبط با ورزش و AD بᄋور قابل توجهی بسته به سن شروع AD-مرحله بیماری- سن و سلامت فرد متفاوت باشد.

ملاحظات برای تست ورزش:

ازآنجایی که بیماری آلزایمر روی ظرفیت روانی افراد اثر می گذارد ، تست های آزمایشگاهی شامل استفاده از تردمیل و دوچرخه های ارگومتر ممکن است مشکل یا غیر ممکن و یا غیر قابل اعتماد باشد بخصوص اگر فرد در مراحل وسط یا اواخر بیماری باشد. بسیاری از افراد مبتلا به AD دارای سطح بالای اضطراب و یا اختلال شناختی هستند بنابراین جلسه طولانی تست را تحمل می کنند بنابراین تست ورزشی ممکن است برای کسانی که در مراحل اولیه بیماری هستند مناسب باشد.

ヌنگام تست ورزش برای افراد AD توصیه می شود قبل از انجام تست واقعی چند بار فرد تست را تمرین کند.

اگر در هنگام تست بیمار دچار اضطراب یا آشفتگی شد باید تست متوقف شده و برای یک روز دیگر برنامه ریزی شود و یا یک تست مناسب دیگر انتخاب شود.

علاوه براین تمام تست ها باید در صبح انجام شوند به دلیل اینکه اکثر افراد مبتلا به AD در طول ساعات اولیه روز عملکرد بهتری دارند.

از آنجایی که این افراد جرء افراد مسن هستند باید با دقت در مورد بیماری های عروق کرونر یا فشار خون بالا و یا علائم فردی خود AD مورد بررسی قرار گیرند. در تمرینات ورزشی برای افراد با AD3چیز عمده باید در نظر گرفت:

به منظور به حداقل رساندن مشکلات ناشی از کاهش سلامت جسمی و ذهنی شرکت کنندگان

برای شناخت به حداقل رساندن مشکلات موجب شود فرد بیمار با برنامه و یا محیط تمرینی عادت کند

این عادت باعث می شود افرادی که با این افراد کار( پرستارشان یا مراقبشان) می کنند تمایلیشان برای ادامه کار بیشتر شودبنابراین ، برنامه باشدت  پایین و در سطح معمول بیماربرای توصیه می شود. که برای این سطح از مشارکت نیاز به تست های ورزشی نیست.

در طی مراحل اولیه بیماری AD اغلب بیماران باید قادر به شرکت در بعضی از شکل های فعᄃلیت بدنی باشد.

یکی از شایع ترین مشکلات در ارتباط با برنامه ورزشی برای بزرگسالان مبتلا به AD از دست دادن حافظه می باشد. بیمار ممکن است آمدن به جلسه ورزشی را فراموش کند و یا ممکن است فراموش کند که چطور فعالیت ورزشی را انجام دهد. افسردگی در مراحل اولیه بیماری بسیار رایج است و ممکن است باعث خروج بیمار از برنامه شود. پس باید همواره بیمار را تشویق کرده وبا حمایت لفظی باعث علاقه بیمار به حفظ برنامه ورزشی شویم.

در طی مراحل اولیه تمرینات ورزشی ، ورزش های ساده تکراری مثل پیاده روی دوچرخه ثابت یا بلند کردن وزنه مشخص ودستگاههای ساده استفاده شود و سپس روال پیچیده تر گرᆵد.

هشدارها:

در مراحل اولیه شرکت در دوره های منظم که بیمار بتواند برای مدت زمان طولانی آنرا عمل کند، اهمیت بالایی دارد.

بی ثباتی عاطفی و یا سرکشی ممکن است در مراحل بعدی برنامه تمرینی اثر بگذارد.

ورزش باشدت پایین باید تمرکز اصلی شامل فعالیت هایی باشد که فرد از آنها لذت می برد و آنها را با موفقیت انجام می دهد.

نظارت مستمر در هنگام فعالیت بدنی در طی مراحل متوسط تا مراحل آخر AD ضروری است.

همانطوری که بیماری پیشرفت می کند باید برنامه ساده تر شود . یکی از نگرانی های عمده در مراحل بعد بیماری     ADشامل رفتار است . از آنجا که اضطراب یکی از علائم مشخص این بیماری است.مقاومت بیمار در برابر ادامه برنامه ورزشی امری غیر معمول نیست.

بیمار با یک پایداری بسیار خوب در ورزش در طول مراحل اولیه ممکن است ناگهان تصمیم به ترک برنامه ورزشی بگیرد طغیان شدید خشم ممکن است در عرض چند دقیقه رخ دهد و بیمار فورا فراموش می کند که چه اتفاقی افتاده است و مربی باید به یاد داشته باشد که این نشانه های بیماری AD است.

گاهی موسیقی می تواند فرد را در طول جلسه تمرین آرام کند به شرطی که خیلی بلند نباشد و یک صدای جذاب که به شرکت کنندگان کمک کند.

در مرحله پیشرفᆰه و آخر بیماری ، بیمار نیاز به نظارت ثابت و کمک های فیزیکی دارد.

مهارت گفتاری بیمار بسیار کاهش یافته و درک مطلب بسیار محدود است برنامه ورزشی باید بر اساس هدایت فرد باشد بی اختیاری و محدودیت در تحرک معمول است. تمرکز اصلی در این مرحله بر روی دامنه حرکتی و قدرت است.

مراقبت های خاص:

معمولا افراد با بیماری  ADیک سطح بالایی از آشفتگی و اضطراب در پایان روز دارند کارشناسان به آن لقب Sundowning می دهند این افزایش حالت آشفتگی فعالیت وباور منفی مربوط به سطح بالای خستگی و فرسودگی در آخر روز است. بنابراین برنامه های تمرینی باید برای زمانی در اوایل روز زمان زمان بندی شوند.ترجیحا در هنگام صبح ، هنگامی که سطح اضطراب معمولا پایین و سطح ادراک ذهنی بالاست

اگربیمار در خانه و با یکی از اعضای خانواده تمرین داده شود، ممکن است روش مطلوب برای ایجاد یک ساختار روتین و روزمره باشد.

در هنگام پیشرفت بیماری پیاده روی ممکن است تنها تمرین انفرادی باشد که می توان انجام داد.

برنامه های تمرینی hallmark یکی از راههایی است که بیمار را در زمان های مختلف روز فعال نگه می دارد.(مثل 10دقیقه تمرین روز مره)

تمرینات قدرتی:- تقویت عضلات پوسچرال

تمرکز روی بخش های ضعیف (مثل چهار سر وباز کننده های لگن)

استفاده از 10 تا 12 تکرار کمتر از حد تحمل

تمرینات هوازی :- تاکید برلذت بخش بودن تمرینات

نگهداری فعالیتهای فانکشان

تمرینات انعطاف پذیری :- کشش گروه عضلات پوسچرال

تمرکز روی تمریناتی که می توانند روی یک سطح یا صندلی انجام شوند.

ممکن است بالا یا پایین رفتن از سطح مشکل باشد(کف زمین)

 
اشتراک گذاری:
Share
  • لینک کوتاه : http://sportfa.ir/?p=637
  • GV-ads FFTabligh L-ads

    همچنین بخوانید:

    سکته مغزی و تمرینات ورزشی

    مریم فخاری (کارشناس ارشد آسیب شناسی ورزشی و حرکات اصلاحی) مروري بر آسيب شناسي : …

    پاسخ دهید

    نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *